Od kucharza do szefa kuchni

Wiele osób mówi, że znakiem rozpoznawczym dobrej restauracji jest doskonałe jedzenie. To prawda. Jednak ktoś te dania i smaki musi wymyślić, przygotować, zaaranżować i umiejętnie zaserwować gościom. Oczywiście dobra jakość składników stanowi podstawę każdej szanującej się restauracji, lecz to od szefa kuchni zależy smak potrawy oraz to, czy klient kosztujący ją będzie chciał ją jeszcze kiedyś zamówić. To szefowie kuchni decydują w dużej mierze o sukcesie albo klęsce restauracji. Dlatego jest to zawód stresujący, ale dający też wiele satysfakcji, gdy udaje się pozyskać kolejnych gości.

Ale zacznijmy od początku... Początek kariery w gastronomii dla wielu osób  mniej więcej wygląda tak samo. Kilka pierwszych dni w pracy upływa w okamgnieniu. Od rana do wieczora wykonujesz mało satysfakcjonujące zajęcia: obieranie, czyszczenie i sprzątanie. Pierwszą sekcję, jaką otrzymujesz we własne władanie, jest często „basen”, dzięki zaangażowaniu i chęci pokazania się z jak najlepszej strony powstają Twoje pierwsze prace: pięknie wyszorowany garnek, garnek pełen idealnie oskrobanych marchewek, kosz perfekcyjnie oczyszczonych borowików itd.  

Wykonując wszystkie te czynności, rozglądasz się wokół siebie i powoli do Ciebie dociera, że to początek i że miejsce, w którym się znajdujesz, TO KUCHNIA… Jest piekielnie gorąco, również niebezpiecznie i stresująco, często powietrze jest tak przesiąknięte łatwopalną adrenaliną, że wystarczy tylko iskra, aby doprowadzić do wybuchu, który może zakończyć się stratami w ludziach. Jednak czujesz, że chcesz być w tym świecie, gdzie panuje zabójcze tempo, a codzienny ból istnienia odczuwasz każdą komórką ciała i każdego dnia są stawiane przed Tobą wymagania prawie niemożliwe do spełnienia.

Dobry kucharz to taki, który rozmawiając o jedzeniu, jest w stanie dostać gęsiej skórki. To ktoś, kto na targach i bazarach czuje się jak małe dziecko w piaskownicy. To ktoś, kto czerpie inspirację z każdego...